2 x tygodnik DD - 9.10.1995, nr 2

Jeżeli nosisz swój pierścień na palcu wskazującym dowodzi to twojej wyniosłości i odwagi, ale też arogancji i pychy. Jeżeli na środkowym - jesteś rozważna, roztropna i serdeczna. Jeśli zaś pierścień zdobi twój serdeczny palec - cechują ciebie czułość i miłość. Na małym palcu noszą swoje pierścionki ci, którzy mają usposobienie władcy.

Wyraz pierścionek pochodzi od słowa palec, na który dawno temu mówiono parst lub pirst. (Stąd też i nazwa naparstek!) Pierścienie znane są już w Egipcie gdzie w II tysiącleciu p.n.e. wykonywano je z drutu, którego końców nie łączono. Około roku 1500 p.n.e. weszły w użycie pierścienie wykonane z metalowego paska z umieszczonym na nim kamieniem z pieczęcią. Etruskowie (IV w p.n.e.) nosili pierścienie z gemmami - kamieniami ozdobionymi rytym albo grawerowanym reliefem. W Starożytnym Rzymie pierścienie służyły do pieczętowania listów, kontraktów i tego co powinno być ukryte przed okiem ciekawskich. Większość obywateli rzymskich mogła nosić pierścienie żelazne. Tylko niektórzy mieli prawo noszenia złotego pierścienia, ale tylko w czasie pełnienia publicznych obowiązków. Początkowo byli to legaci czyli ambasadorzy później także senatorowie i inni dygnitarze.

Kościół katolicki usankcjonował stary rzymski zwyczaj zaręczynowego pierścionka. Pierścień był bowiem w starożytnym Rzymie gwarancją dopełnienia kontraktu. A palec serdeczny, na którym nosi się obrączkę, był przez wieki nazywany palcem pierściennym.

Dzisiaj nawet mężczyźni noszą na swoich palcach pierścienie. W środowisku "harleyowców", czyli miłośników motorów Harley-Davidson, oraz wśród fanów muzyki heavy-metal, panuje moda na wielkie pierścienie. Zazwyczaj są one srebrne lub metalowe. Przeważnie jedyną ich ozdobą jest wymyślny wzór, którym są np. trupie czaszki, mogące trzymać się za głowę szkieletami dłoni. Mogą to być też czasami części motoru. Często pierścieniem jest duża śrubka, przy czym tutaj za prekursora można uznać bohatera książki i serialu "Czterej pancerni i pies" - Gustlika, który ofiarował Honoracie, w ramach pierścionka zaręczynowego, śrubkę czołgową. Jako oczko oprawić dziś można wszystko. Od monety obiegowej czy żetonu telefonicznego po własny kamień żółciowy, mleczny ząb swój lub ukochanego psa.