MAŁGORZATA KAROLINA PIEKARSKA

pisarka, dziennikarka

wyspa2

24 sierpnia 2016
by Małgorzata Karolina Piekarska
0 comments

Nowa „Wyspa” już w Empikach

Zapraszam do lektury nowego numeru gdzie od wielu lat prowadzę „Galerię na Wyspie”. Wyspa 2/2016 w wersji papierowej dostępna jest w empikach oraz w sklepie internetowym rynek-ksiazki.pl, a w wersji elektronicznej – na stronie virtualo.pl

wyspa2

Spis treści numeru 2/2016:

DWUGŁOSY
Czy jest dzisiaj możliwa poezja metafizyczna?
O tomiku Raptularz Adriana Sinkowskiego dyskutują: Dariusz Karłowicz („Teologia Polityczna”), Justyna Sobolewska („Polityka”), Jerzy Sosnowski (pisarz), prowadzenie: Tomasz Rowiński („Christianitas”)

Karol Maliszewski

Najprostsza czynność przekroczenia granicy

ŻYCIE I UMIERANIE NASZE
Witold Kaliński
Wspomnienie o Wandzie Krystynie Kalińskiej

WYWIAD
Świat jest w sprincie
Z Ryszardem Turczynem rozmawia Katarzyna Wójcik

PROZA
Adrian Sinkowski:
Gandhi / Jagiellońska / Mirów
Rafał Wojasiński: Stanisław Baj. Obcowanie
Dagmara Klein: Matka Boska czasów świętego spokoju. Opowieść nieomal prawdziwa

ESEJ
Wojciech Kaliszewski:
Kiedy liście ruszają

POEZJA
Janusz Drzewucki: 
Zakopane tonie w mżawce  /  Nie robię nic (albo robię) /Godzina czwarta trzydzieści / Trzy wiersze sprzed telewizora / Wieczór w Jeleniej Górze/ Przygoda na Pradze  / Jestem pod wrażeniem.
Tomasz Różycki:  Selekcja / Parę godzin / Umowa /
Wojciech Brzoska: Szyfry / egzotarium / na skrzyżowaniach
Robert Mielhorski: Obok mnie kamień / Obłoku / Mgła
Kazimierz Nowosielski: *** [Są wiersze] /  *** [nie rozdrażniaj]  /  Mądrość/  Poznanie / Ciasteczka  / Poznanie (II) / Ślady

NOWE NAZWISKA
Karolina Kuszyk: 
*** [niektórzy] /  *** [pan jurek] /  *** [stoją] /  *** [a był]
Mariusz Ropczyński:  Pocztówka / Cwał / Bez mrugnięcia okiem / Kwestia wyboru / *** [Deszcz] / *** [w Sosnowcu]
Adrian Tujek:  One Night Stand  /  Autostrata  /Zwiastuny

FELIETONY

Mirosław Bańko: Parasol i parapluj
Jerzy Górzański: Konik na biegunach wybrany losowo
Karol Maliszewski: Druga strona
Piotr Wojciechowski: Amir i ludzie tragiczni

GALERIA NA „WYSPIE”
Małgorzata Karolina Piekarska

PERYSKOP
Piotr Dobrołęcki
RECENZJE
– Marcin Orliński: Racja jest po stronie tych, którzy piszą (Janusz Drzewucki, Życie w biegu)
– Wojciech Kaliszewski:  Sidła sensu i nonsensu  (Eda Ostrowska, Edessy)
– Michał Piętniewicz: Pogłębiony wolterianizm: (Katarzyna Turaj-Kalińska, Szept nad szeptami)
– Leszek Szulc:  Mentalna niedojrzałość  (Wojciech Kass, Przestwór. Godziny)
– Grzegorz Sowula: Bezsenne noce Hena  (Józef Hen, Powrót do bezsennych nocy. Dzienniki)
– Piotr Dobrołęcki: Mistyczne pokolenie bez przyszłości (Krzysztof Derdowski, Plac Wolności)

KRONIKA
Redaguje Piotr Dobrołęcki

KRONIKA REGIONALNA
Redaguje Lilla Latus

piano_stare3

19 sierpnia 2016
by Małgorzata Karolina Piekarska
0 comments

Znów zapraszam na „Zmartwychwstanie stulatka”

„Zmartwychwstanie stulatka”

emisja na antenie TVP WARSZAWA: 22 sierpnia g. 21:15
Można będzie oglądać online na stronie http://warszawa.tvp.pl/

scenariusz, reżyseria, zdjęcia i dźwięk: Małgorzata Karolina Piekarska
montaż: Bożena Świerż
kierownictwo produkcji: Barbara Kubicka

Występują:

Bogdan Bąberski – mistrz naprawy pianin
Mariola Bąberska – żona mistrza i prawa ręka
Marek Michalski – mistrz stolarski
Piotr Majchrzak – pianista i kompozytor
Małgorzata Karolina Piekarska – właścicielka pianina
Zacharjasz Muszyński – mąż właścicielki, mistrz odkurzania

piano_stare1 piano_stare2 piano_stare3 piano_stare4 piano_stare5 piano_stare6 piano_stare7 piano_stare8

To mój osobisty, autorski film dokumentalny przedstawiający historię stuletniego pianina i jego renowację. Pochodzące prawdopodobnie z szabru pianino szczecińskiej firmy Ewald Herzog trafiło do jej rodziny w 1945 roku. Zakupione w 1945 roku przez Eugeniusza Chodkowskiego dla siostrzeńca Andrzeja Przytulskiego było używane przez prawie 40 lat. Od śmierci właściciela, czyli od lat osiemdziesiątych instrument stał nieużywany i służył za mebel. Wreszcie rodzina podarowała je autorce filmu i tu zaczęła się nowa historia instrumentu. Stare, zdezelowane pianino po półtora roku prac konserwatorskich w pracowni mistrza Bogdana Bąberskiego, wreszcie zmartwychwstało. Jak brzmi?

image1 (1) image1 (2) image1 (3) image1 (4) image1 (5) image1 (6) image1 (7)

Syn-dwóch-matek_1000

15 sierpnia 2016
by Małgorzata Karolina Piekarska
0 comments

Książka już w wydawnictwie…

Ta książka już jest oddana wydawcy, który rozpoczął nad nią swoją edytorską pracę. Ukaże się w październiku.

Syn-dwóch-matek_1000Książka o zagładzie Zamojszczyzny przez pryzmat losów Jana Tchórza, dziś emerytowanego gospodarza we wsi Borowina Starozamojska. Wtedy 2,5-letniego chłopca dwukrotnie wydzieranego od matki – raz biologicznej, drugi raz adopcyjnej.

W 1944 roku Janina i Bronisław Piekarscy, rodzice Macieja Piekarskiego wzięli z sierocińca pozbawione rodziców dziecko o nieznanej tożsamości, uratowane przez warszawskich kolejarzy z tzw. transportu śmierci. Ta decyzja na zawsze splotła ze sobą losy dwóch rodzin.

Autorami są zmarły w 1999 roku Maciej Piekarski i jego córka Małgorzata Karolina Piekarska. To swoisty dwugłos, w którym napisany w latach 70-tych reportaż przeplata się ze współczesną opowieścią, jaką snuje zmarłemu Ojcu córka. Opowiada mu, jak przed laty odebrała historię swojego przybranego Stryja, jak zmieniła ona jej spojrzenie na świat oraz o obecnych losach Jana Tchórza. Książka jest próbą odpowiedzi na pytanie: czy wojna i jej okrucieństwo istnieją tylko dopóki żyje ostatni świadek?

 

 

projekt 4 c

12 sierpnia 2016
by Małgorzata Karolina Piekarska
0 comments

Kolejna recenzja „Klasy pani Czajki”

To jest absolutnie niesamowite, ale nadal ukazują się recenzje mojej książki „Klasa pani Czajki”. Oto kolejna. Autorstwa Bożeny Itoya.


projekt 4 cWśród licznych polskich powieści obyczajowych dla młodzieży warto zwrócić uwagę na „Klasę pani Czajki” Małgorzaty Karoliny Piekarskiej, ponieważ jest to utwór w dużym stopniu wzorcowy dla tego typu publikacji. Reprezentowani są spodziewani bohaterowie, oczekiwane sytuacje i relacje, świat przedstawiony jest realistyczny (brak elementów fantastycznych), akcja osadzona w konkretnym miejscu (Warszawa, Saska Kępa) i czasie (koniec XX / początek XXI wieku). Pierwszy rozdział zastaje bohaterów przejętych rozpoczęciem roku szkolnego w pierwszej klasie gimnazjum, a ostatni odprowadza ich na wakacyjne wyjazdy po zakończeniu klasy trzeciej. Jako czytelnicy śledzimy więc powstawanie klasowej społeczności, zacieśnianie więzów, zmiany towarzyskich układów, a wreszcie rozstanie grupy.

Książka jest długa (351 stron), ale lekka w lekturze. Autorka opisała zwyczajne sytuacje i emocje, jakich doświadcza większość nastolatków. Wydarzenia przedstawiane są z punktu widzenia różnych postaci, jednak w narracji wyczuwa się przede wszystkim dziewczęcą wrażliwość i sposób postrzegania świata, bo też główną bohaterką jest dorastająca dziewczyna, imienniczka autorki.
Małgorzata Karolina Piekarska porusza kilka istotnych problemów współczesnej młodzieży, przynajmniej tej wielkomiejskiej. Ta lektura może pomóc czytelnikowi w uświadomieniu sobie, że dana kwestia dotyczy także (ale nie tylko) jego, nauczyć dystansu do siebie, przybliżyć sposób myślenia rówieśników. Problem prawdopodobnie okaże się przejściowy, jednak czasem wymaga intensywnej pracy nad sobą lub pomocy rówieśników, rodziców i nauczycieli – takie wnioski mogą zrodzić się w głowie czytelnika.
– Co mam powiedzieć? – wybuchnął. – Że mam szlaban? Że nie mogę do nikogo dzwonić, do nikogo przychodzić ani nikogo do siebie zapraszać? To chcesz usłyszeć? Ale może ucieszy cię to, że nigdy więcej nie pójdę na żadną klasową imprezę? Mam was wszystkich gdzieś! – Michał krzyknął tak głośno, że ludzie zaczęli się oglądać. Kinga poczuła, jak łzy napływają jej do oczu. Michał, ujrzawszy pierwsza na jej policzku, mruknął: – No tak. Stary babski numer. Będziesz płakać. Co na mnie chcesz wymusić? – spytał ostro.
Uczniowie pani Czajki różnią się pod względem urody, zamożności i „pochodzenia społecznego”, zainteresowań i pasji (książki, gry planszowe i towarzyskie, sport, dogryzanie innym, chłopcy…). samooceny, ambicji, poczucia humoru, sytuacji rodzinnej (rodziny pełne, samotne matki, rodzice rozwiedzeni w drugich małżeństwach), sposobu wychowania (od bardzo surowego po całkiem luźny). Wszystkie te różnice prowadzą do nieporozumień i konfliktów, ale też uczą życia, a zdarza się, że skutkują niespodziewanymi przyjaźniami oraz związkami damsko-męskimi, wedle zasady „przeciwieństwa się przyciągają”. I choć nie z wszystkimi prawdami głoszonymi w książce się zgadzam, nie pomniejsza to mojej sympatii dla niej, bo też po prostu autorka przedstawia poglądy różnych osób, przeważnie niezupełnie dojrzałych i doświadczonych w kwestiach, o których się wypowiadają.
(…) Oboje powiedzieli jej, że pomysł pójścia do innej szkoły niż Michał wcale nie jest taki zły.
– To będzie sprawdzian waszych uczuć – przyznała patetycznym tonem mama, a jej wywód zakończył Kuba: – Wbij se to, siora, do głowy. Jak ludzie są w jednej klasie i się rozstaną, to klasa dzieli się na dwa obozy, a tak… będziecie wolni od niesnasek.
 
Klasa pani Czajki żyje głównie (spełnioną i niespełnioną) miłością, zauroczeniami i flirtem. Nie przypominam sobie, by w mojej ośmioletniej szkole podstawowej i czteroletniej szkole średniej „te sprawy” były aż tak ważne i decydujące, choć tamte czasy pamiętam bardzo dobrze i nadal widuję się z przyjaciółmi z obu szkół. W „Klasie pani Czajki” brakowało mi silnych więzi przyjaźni damsko-męskiej, bardzo ważnej dla budowania tożsamości nastolatka, niezależnie od płci. U Małgorzaty Piekarskiej tolerowanymi dalszymi znajomymi są koledzy chłopaka (w znaczeniu sympatii) lub koleżanki dziewczyny, ale wszelkie ściślejsze kontakty między osobami odmiennych płci są równoznaczne z randkowaniem. Nie ma tu tych kilkuosobowych paczek przyjaciół, w których każdy lubi się i kontaktuje z każdym, bez podtekstów – a tak właśnie bywa w rzeczywistych klasach pani Kośki, Kiełbowicz czy Dziwińskiej.
Powieść jest bardzo wciągająca i przydatna dla młodzieży, miejscami (szkoda, że nie częściej) zabawna, a chwilami ociera się o scenariusz romantycznego serialu dla dziewcząt. Lektura ta będzie dobrym wprowadzeniem do gimnazjalnej inicjacji, choć powinna się spodobać także nieco młodszym i starszym czytelnikom, po prostu nastolatkom w każdym wieku.
piano_stare3

2 sierpnia 2016
by Małgorzata Karolina Piekarska
0 comments

Zapraszam na „Zmartwychwstanie stulatka”

„Zmartwychwstanie stulatka”

emisja na antenie TVP WARSZAWA: 5 sierpnia g. 20:05
Można będzie oglądać online na stronie http://warszawa.tvp.pl/

scenariusz, reżyseria, zdjęcia i dźwięk: Małgorzata Karolina Piekarska
montaż: Bożena Świerż
kierownictwo produkcji: Barbara Kubicka

Występują:

Bogdan Bąberski – mistrz naprawy pianin
Mariola Bąberska – żona mistrza i prawa ręka
Marek Michalski – mistrz stolarski
Piotr Majchrzak – pianista i kompozytor
Małgorzata Karolina Piekarska – właścicielka pianina
Zacharjasz Muszyński – mąż właścicielki, mistrz odkurzania

piano_stare1 piano_stare2 piano_stare3 piano_stare4 piano_stare5 piano_stare6 piano_stare7 piano_stare8

To mój osobisty, autorski film dokumentalny przedstawiający historię stuletniego pianina i jego renowację. Pochodzące prawdopodobnie z szabru pianino szczecińskiej firmy Ewald Herzog trafiło do jej rodziny w 1945 roku. Zakupione w 1945 roku przez Eugeniusza Chodkowskiego dla siostrzeńca Andrzeja Przytulskiego było używane przez prawie 40 lat. Od śmierci właściciela, czyli od lat osiemdziesiątych instrument stał nieużywany i służył za mebel. Wreszcie rodzina podarowała je autorce filmu i tu zaczęła się nowa historia instrumentu. Stare, zdezelowane pianino po półtora roku prac konserwatorskich w pracowni mistrza Bogdana Bąberskiego, wreszcie zmartwychwstało. Jak brzmi?

image1 (1) image1 (2) image1 (3) image1 (4) image1 (5) image1 (6) image1 (7)